Laatst bewerkt op: 25 maart 2010, 01:17 door jeroenarch
Kwaadaardig is het zeker niet en zo heb ik het ook nooit gezien of willen formuleren, maar ik verwacht van een rijksarchief meer steun voor gemeentearchieven in het kader van het formuleren en bepalen van selectierichtlijnen (VVBAD heeft dat nu gedaan), de problematiek van de digitalisering (bovenlokale gemeenschappelijke problemen) en van de archieven van intercommunales, en eigenlijk niet dat men op dezelfde lokale beleidspunten van gemeentearchieven bezig is.
Het woord "tegenwerken" was al te straf geformuleerd, maar het zou beter zijn om vanuit het rijksarchief net projecten op te starten om archief net meer lokaal te gaan en kunnen bewaren, zodat steeds meer gemeenten in Oost-Vlaanderen een archivaris krijgen, dan verdwijnen de huidige archiefproblemen op een betere manier. Als gemeenten hun AR-archieven terugkrijgen van het rijksarchief zullen ze inzien wat voor een rijk archief ze eigenlijk hebben en sneller geneigd zijn iemand aan te werven, want AR-archief lokt veel volk naar de leeszaal en is goed voor de uitstraling van de gemeente.
Deze "frustratie" (ik ben trouwens nog veel te jong om al gefrustreerd te mogen zijn) komt trouwens niet alleen van mijzelf, ze kwam ter sprake op een vergadering met erfgoedvrijwilligers en -professionelen uit de regio Dendermonde. De wil is er echt bij de gemeenten, die beginnen meer en meer het belang in te zien van de goede bewaring van lokaal archief (dankzij wet openbaarheid van bestuur en de organisatie van erfgoeddag), maar waarom moet een deel van het lokaal archief (zonder het kerkarchief kan je de geschiedenis van je gemeente niet in zijn geheel beschrijven) dan toch verdwijnen uit de gemeente, is een vraag van lokale vorsers (veel lokale briefhoofden) en bestuurders. De genealogen dan vragen zich af waarom zij een doopmeter en -peter (periode na AR) moeten gaan opzoeken in het rijksarchief, terwijl ze de burgelijke stand wel in de gemeente kunnen raadplegen, maar daarin geen meter en peter vinden, maar gewoon getuigen van de aangifte bij de burgerlijke stand. Als beiden in het gemeentearchief zouden beschikbaar zijn, zou dit hen heel wat meer gemak verschaffen. Wel logisch zou het zijn als men de kerkarchieven laat in de gemeenten die beschikken over goede archiefdepots, maar men wil geen uitzonderingen maken. De punten die ik aanhaal zijn mij allemaal aangereikt door archiefbezoekers en daarom is kerkarchief een belangrijk punt geworden voor ons.
De discussie komt ook los naar aanleiding van mogelijke erfgoedconvenanten waarbij gemeenten meer willen gaan inzetten op archiefwerking. Bij heemkundige kringen leeft de behoefte aan lokaal archief ter plaatse om hun teksten lokaal in hun gemeentearchief te kunnen opzoeken en dat gemeentearchief gecentraliseerd in de gemeente in combinantie met andere soorten lokale archieven. De heemkundige kringen melden mij echter dat zij via het verbond (R. Ruys) opdracht krijgen om mee te werken aan dit project van het rijksarchief, terwijl de gemeentearchivarissen meestal niet op de hoogte waren en sommige heemkundige kringen eigenlijk niet gewonnen zijn voor dit project, daar ze zelf eigenijk willen dat het lokaal bewaard blijft en beschikbaar.
Het rijksarchief draag ik een warm hart toe, laat daar geen twijfel over bestaan, en zeker zijn algemeen rijksarchivaris die trouwens mijn promotor was tijdens mijn licentie geschiedenis, maar ik was de dag dat ik dit bericht verzond even "gefrustreerd", maar het gaf al aanleiding tot dialoog, want maandag zie ik mevr. Chantal Vancoppenolle al. Mijn reactie was dus zeker geen aanval, maar een lokale kanttekening mij ingegeven door vele lokale stemmen. Want ik ben zelf geen inwoner van Oost-Vlaanderen en heb enkel maar een band met die lokale kerkarchieven door de zorgen/noden die aan mij worden meegedeeld door lokale mensen.