Nieuw van het Amsab-ISG

De archieven van Achille Van Acker en Frank Van Acker
Het verhaal van de lotgevallen van archieven is soms bijna even boeiend als de inhoud ervan. Dat geldt ook voor de archieven van vader en zoon Van Acker. Beide socialistische politici speelden een belangrijke rol in de Brugse politiek en op het nationale niveau. Achille Van Acker (1898-1975) werd midden de jaren twintig verkozen als gemeenteraadslid. In de periode na de tweede wereldoorlog werd vader Van Acker een bijna legendarische figuur: hij was vier keer premier en ging de geschiedenis in als ‘de vader van de kolenslag’, symbool voor het naoorlogse economische herstel. Achille Van Acker was een verzamelaar en liet een omvangrijk archief achter dat na zijn dood verspreid raakte. De kern van zijn archief bevindt zich in het Rijksarchief te Brugge, maar ook op Amsab-ISG zijn in de loop van de voorbije jaren onderdelen van het archief binnengebracht. Martijn Vandenbroucke maakte een lijst van dat materiaal: het beslaat de periode 1921-1973 en bevat 291 beschrijvingen in 30 dozen.
Frank Van Acker (1929-1992) combineerde net als zijn vader een plaatselijke en een landelijke politieke carrière. Meer nog dan zijn vader koos hij voor de Brugse politiek, maar hij bleef een prominente rol spelen op de achtergrond. Ook van dit archief maakte Martijn Vandenbroucke een lijst: het gaat om 18 beschrijvingen met materiaal uit de jaren 1965-1990.
Beide archieven zijn toegankelijk na toestemming van de archivaris van dienst.

Het archief van de Socialistische Vrouwen (SV)
De geschiedenis van de politieke vrouwenbeweging binnen de socialistische partij is er een van vallen en opstaan. Naast het matig enthousiasme van de mannelijke partijleden lagen vooral strategische discussies aan de basis van deze moeilijke bevalling: had een aparte politieke vrouwenbeweging zin of was het beter te steunen op de bestaande coöperatieve of mutualistische vrouwenorganisaties? Pas met de feministische golf van vorige eeuw kwam er in 1973 een Nationale Socialistische Vrouwenbeweging tot stand, afgekort als SV. Maar het bleef knokken om binnen de partij echt gehoor te krijgen. De Socialistische Vrouwen volgden de politieke actualiteit op de voet, ze lieten hun stem horen in verkiezingscampagnes en organiseerden studiedagen en vorming. In 2002 werd SV Zij-kant en verschoof het zwaartepunt van de werking van vorming naar dienstverlening.
Het archief van SV is vrij goed bijgehouden: jaarverslagen, samenwerkingsverbanden, activiteiten e.d.m. Het bestrijkt de periodes 1974-1975 en 1980-2003 en bestaat uit 393 beschrijvingen in 36 dozen. Martijn Vandenbroucke maakte de stortingslijst. Het materiaal is toegankelijk na toestemming van de archivaris van dienst.