Stad start gedigitaliseerd stadsarchief

Zojuits op de Vlaamse Radio.

De stad Geraardsbergen heeft op de recentste gemeenteraad beslist om een belangrijk deel van het archief van de baronie van Boelare over te kopen van vorser Jean Marquebreuck voor 6500 euro. Met de koop wil Geraardsbergen het startschot geven van een gedigitaliseerd stadsarchief.

Bedoeling van het digitaal stadsarchief is ondermeer een vlotte toegankelijk voor de bevolking, ook via het internet. Wellicht komt het stadsarchief in de Collegestraat, daar waar nu de tijdelijke verblijfplaats is van het abdijmusea.

(bron: Radio M.I.G fm 104.9)


http://www.geraardsbergen.be



Dit bericht is voor mij zeer opmerkelijk:
1) een archief dat een archief koopt. Een gruwel voor elke archivaris
2) dat dit de aanleiding zo zijn voor een gedigitaliseerd stadsarchief te starten
3) ik ken geen complete gedigitaliseerde "archiefinstellingen"


Het bericht is eerder geplaatst op Het Archiefforum Nederland en Vlaanderen
Elke dag verschijnen daar berichten uit Nederlandse, Vlaamse en Internationale media over archieven


eric Hennekam
http://forum.archieven.org

Waarom staat het aankopen van een archief voor jou gelijk met een gruwel voor elke archivaris?

Waarom niet ... ik huiver er zelf ook van ... stel nu dat zoiets een modetrend wordt dan kunnen wij als privaat-rechterlijke archieven binnen de kortste keren fluiten naar archieven. Trouwens het commercialiseren
van archieven brengt de vrije raadpleging van archieven in gevaar want zo bestaat het risico dat archieven
in privé-handen terechtkomen. Of zo mogelijk nog erger, stel ik heb een interessant persoonsarchief achter de hand,
dan zou ik, als archiefverkoop een trend zou worden, dan toch wel dom moeten zijn om een archief aan een archiefinstelling te schenken ... valideren in cash zou ik zo zeggen ... een brief uit de 16e eeuw hier aan een paar honderd euro op die ene veiling en een ander langs ebay en nog een ander op de rommelmarkt... je zou dan maar dom moeten zijn om het niet te doen. En het gebeurt al, zo nu en dan, gelukkig nog niet wijdverspreid ... DAAROM is het een nachtmerrie voor iedere archivaris

akkoord, indien het een wijdverbreide trend wordt, zijn we ver van huis.

Inderdaad, "indien het een wijdverbreide trend wordt", nu is het gelukkig nog niet zo. Maar de vraag is hoeveel signalen er nodig zijn om zo'n trend in te zetten. Daarmee blijf ik principieel tegenstander van het kopen van archief, aangezien archieven geen koopwaar zijn en we dat ook niet moeten stimuleren zoals mijns inziens toch is gebeurd in Geraardsbergen. Soit, de mensen van het stadsarchief van Geraardsbergen zullen het wel goed menen. Trouwens, nu ik de tekst opnieuw lees, staat er: een DEEL van het archief van de baronie van Boelare. Wat is er met de rest gebeurd ? Of had de vorser enkel maar een deel ervan, dat kan ook natuurlijk. Maar wat doet dat dan in de handen van een historisch onderzoeker. Ik vind dat hij eigenlijk wel een beetje deontologisch in de fout gaat... zeker als hij het gratis verkregen heeft en stel dat hij er zelf ook voor betaald heeft, tjah dan mag hij zeker niet minder betaald hebben dan 6500 euro. En tout cas, ik ken de situatie niet, dus ik wil niemand met de vinger wijzen, ik wil gewoon de praktijk laken.

Ciao !

ik stel mij idd ook vragen bij het aankopen van archief:
niet alleen drijft dit de prijs op en kunnen wij fluiten naar gratis schenkingen,
bovendien wordt archief en bijgevolge informatie een recht van de rijken...een zeer gevaarlijke evolutie in onze maatschappij waar informatie macht betekent en tegenwoordig niet voor iedereen bereikbaar is (zelfs niet in onze westerse landen)
ook denk ik dat het een gevaar kan betekenen voor de veiligheid van archieven: als er een markt voor bestaat / ontstaat, zullen er meer diefstallen zijn met alle gevolge vandien......denk maar aan de schilderkunst en de rechtvaardige rechters om maar een clichévoorbeeld te noemen.

je kunt het natuurlijk moeilijk bij wet verbieden.
antiquariaten zijn nogal steigeren.
vooral wanneer de dunne lijn tussen "oude boeken" en "oud papier" getrokken moet worden.

een algemene gedragsrichtlijn helpt ook niet (volledig), want particulieren kunnen dan nogal altijd doen wat ze willen.

--

Ik hoop dat "de rest" van het archief reeds in het bezit is van Geraardsbergen.

en het gaat blijkbaar de slechte kant op.

vandaag in het nieuws:
de openbare verkoop van persoonlijk archief van onze monarchie.
iets dat zou moeten behoren tot het Koninklijk Archief, me dunkt.

Wat betreft de verkoop van het "koninklijk archief"; gewoon eens kijken op http://www.delcampe.be.
Overigens heb ik persoonlijk ook reeds meerdere malen te maken gehad met "verzamelaars" die mij (namens mijn werk) archiefstukken wilden aankopen. Vaak betreft het hier amateur-handelaars die heel goed weten waarmee ze bezig zijn (namelijk geld verdienen) en die de archiefstukken in handen gekregen hebben via de archiefvormers zelf (maw privé-personen durven al eens archief van de hand te doen van de organisatie waarbinnen ze actief zijn). Bij dergelijke situaties is het heel moeilijk een juridische poot te vinden om op te gaan staan. Soms wordt er dan gecapituleerd, soms wordt het been stijf gehouden, en verkopen onze "verzamelaars" aan iemand anders of gooien ze de stukken gewoon weg als ze er geen goede prijs voor krijgen. Voor hen is dat beter dan "onder de prijs" verkopen.
Geloof me, bij private archiefinstellingen komen dergelijke aankooptransacties vrij vaak voor, publiekrechterlijke hebben het hierbij iets gemakkelijker, al moet ik - tot mijn verbazing - wel vaker vaststellen dat men verkiest aan  e kopen in plaats van een juridische procedure op te starten.