Verslag van de studiedag "Archiefreglement in de praktijk"

Op woensdag 14 december 2005 organiseerde de sectie Archief en Hedendaags Documentbeheer van de VVBAD
samen met de Provincie Oost-Vlaanderen een studiedag over ‘het archiefreglement in de praktijk’. Dit is mijn
persoonlijk verslag in bijlage.

De aangifteplicht: sowieso bij automatisering van gegevens, voor zover de wet van toepassing moet de onderzoeker zijn bewijs voor aanvraag van verwerking van persoonsgegevens kunnen voorleggen

Aan wie moet de onderzoeker dat bewijs vragen?
en aan wie moet het voorgelegd worden?

De aangifteplicht is zoals je signaleert een complex gegeven, maar voor zover ik het goed begrepen heb komt het op het volgende neer. (mijn excuses trouwens omdat niet zo uitgebreid in mijn verslag te zetten)

De onderzoeker moet bij verwerking van persoonsgegevens (zoals gezegd sowieso bij automatisering en voor het overige voor zover de wet van toepassing) toelating vragen aan de Commissie ter bescherming van de private levenssfeer die hem daarvoor een bewijs levert. In principe kan en moet een archivaris dit bewijs zien vooraleer hij het archiefmateriaal ter beschikking stelt. Vrij onduidelijk, maar dat was een beetje de teneur bij de analyse van de openbaarheids- en privacywetgeving. Mocht ik de bal volledig misslaan gelieve mij te corrigeren.

Dat is nogal een rompslomp.
Alhoewel het een beetje lijkt op de toelating van de Rechtbank van eerste aanleg voor historisch onderzoek op bronnen jonger dan 100 jaar.
Het probleem lijkt mij dat de lijn te flou is voor persoonsgegevens. Het is nogal moeilijk om na te gaan wat persoonlijk is en wat niet. Uit mijn archiefstage bleek dit ook. Ik had plots allerei persoonlijke informatie over leden van een bepaalde beroepsgroep (tijd interbellum). Dit was niet gekend totdat ik het 'ontdekte'


Wat doe je trouwens met een archiefbestand waarin bvb. één persoonlijk stuk zit. Haal je het er uit? Of blijft het hele bestand niet te bekijken, behalve indien zo'n toelating kan getoond worden?